فروختن چيزهاى ضروري زندگى مانند منزل مناسب شأن ورختهاى كه براي زينت وآبرو دارد ، وأثاث منزل ، وابزار كار كه براي زندگى به آنها احتياج دارد ومانند آنها مثل كتاب نسبت به أهل علم كه براي تحصيلاتش لازم است واجب نيست وخلاصه آنچه در زندگى انسان مورد حاجت است وصرفش در راه حج سبب بيچارگى ومشقت شود ، فروشش واجب نيست . بلى اگر آنها بيشتر از حاجتش باشد واجب است ما زاد را براي هزينه حج بفروشد ، بلكه كسى كه داراى منزلي است كه مثلا دويست هزار تومان مىارزد ومى تواند آن را فروخته ومنزل ديگرى به كمتر خريدارى نموده وبدون مشقت در آن زندگى كند ، وتفاوت دو قيمت وافى به هزينه حج وهزينه زندگى زن وبچه وى باشد ، لازم اين عمل را انجام داده وبه حج برود . مسأله 23 - هر گاه انسان مالي داشته باشد كه به جهت احتياج به آن فروشش براي حج واجب نبوده ، بعدا از آن مستغنى شده وديگر حاجتي به آن ندارد ، واجب است آن را فروخته وحج نمايد . مثلا خانمى كه داراى زينت و